Cornell’de cinsel saldırı iddiasında savcı davayı yeniden açtı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Uyarı : Bu yazıda rahatsız edici ayrıntılar ve cinsel istismar tartışmaları bulunuyor.Mary, üniversite birinci sınıf öğrencisiyken, bir öğrenci partisi sonrasında “vücudunun her yerinde morluklar ve ısırık izleriyle uyandı.””Bilinci kapalı” haldeyken cinsel saldırıya uğradığını anlamasının ve saldırıyı bildirmek için gereken gücü ve doğru yöntemi bulmasının birkaç gününü aldığını söylüyor.Kadının suçladığı erkek sonunda okuldan atıldı ama polis somut delil yetersizliği gerekçesiyle dava açmayı reddetti.Kimliğinin korunması amacıyla adı değiştirilen Mary, adalet arayışının çoğu zaman kafa karıştırıcı ve hayal kırıklığıyla dolu olduğunu söylüyor.Mary “Sonuç olumlu olsa da duygusal olarak çok yorucu ve yıpratıcıydı çünkü tüm bunları üniversiteye alışmakla çalışırken yapmak zorundaydım” diyor. “Birçok açıdan kendi kendimin savunucusu olmak, tüm kanıtları toplamak zorunda kaldım.”Polisle yaşadığı deneyimin, “sistem konusunda derin bir hayal kırıklığı hissetmesine neden olduğunu” da sözlerine ekledi.Üniversitelerin ve ceza adalet sisteminin üniversite kampüslerindeki bu tür saldırıları ele alış biçimi, Cornell Üniversitesi’nde eski bir öğrencinin iki yıl önce bir öğrenci birliğinin birkaç üyesi tarafından tecavüze uğradığı iddiasıyla yaptığı şikayetten sonra yeniden gündeme geldi. O dönemde savcılar dava açmayı reddetmişti.Mary, Cornell Üniversitesi’nde eğitim görmedi ve davası üniversiteyle bağlantılı değil. Ancak cinsel saldırı mağdurlarının savunucuları, Mary’nin davasının ve Cornell’deki iddiaların, özellikle kampüslerdeki cinsel saldırı iddialarına ele almanın zorluklarını sergilediğini söylüyor. Üniversiteler arasında büyük farklılıklar gösteren karmaşık sistem, araştırmalara göre üniversite kampüslerindeki cinsel saldırıların büyük çoğunluğunun ihbar edilmemesinin nedenlerinden biri. Wayne State Üniversitesi’nden hukuk doçenti ve üniversite kampüslerinde mağdurları temsil eden Nancy Chi Cantalupo, “Travma yaşamıyorsanız bile bu süreçleri yönetmek zor” diyor ve ekliyor: “Travma geçirdiyseniz de bu süreçlerde yol almak neredeyse imkansız.”

Bu ayın başlarında, adı açıklanmayan eski bir Cornell öğrencisi, iki yıl önce üniversitedeki bir öğrenci yurdunda birkaç erkek tarafından uyuşturulup, tecavüze uğradığı iddiasıyla üniversiteye dava açtı.Ayrıca prestijli üniversitenin kendisini koruyamadığını veya olaya karışan erkekleri yeterince cezalandırmadığını iddia etti. Mağdur, iddia edilen saldırıyı kampüs polisine bildirdiğini, polisin kendisiyle görüştüğünü ve bilgileri bölge savcılığına ilettiğini söyledi. Savcı o dönemde dava açmayı reddetti ancak bu hafta Tompkins İlçesi Savcısı Matthew Van Houten davayı yeniden açtı.Hem Cornell hem de Van Houten, 2024’teki yaklaşımlarını savundular. Üniversite yaptığı açıklamada, kampüste cinsel saldırıyla mücadele için yeni bir çerçeve oluşturmanın yanı sıra, “birkaç ay süren kapsamlı bir soruşturma ve yargılama yürüttüğünü ve her öğrenciyle ilgili bulgulara ve koşullara bağlı olarak farklı yaptırımlar uyguladığını” belirtti.Cornell Üniversitesi, federal medeni haklar yasasında belirtilen prosedürleri izlediğini söyledi. Bu yasa, üniversitelerin cinsel saldırıları soruşturma konusunda belirli kurallara uymasını zorunlu kılıyor. Cornell, soruşturmanın sonucunda ilgili öğrenci birliğinin kampüse girişinin yasaklandığını ve ilgili öğrencilerin uzaklaştırıldığını veya okuldan atıldığını belirtti.İki karmaşık raporlama sistemiGenellikle, bir öğrenci kampüste bir saldırıyı bildirdikten sonra, üniversitenin ilgili ofisi, iddia edilen davranışın politika ihlali teşkil edip edemeyeceğini belirliyor. Sonunda, her iki taraf da okul tarafından bir karar verilmeden önce dava ile ilgili kanıt ve tanıklıkları sunmak üzere öğretim üyelerinden veya diğer arabuluculardan oluşan bir panelin huzurunda bir duruşmaya katılıyor.Kar amacı gütmeyen kuruluş Tecavüz, İstismar ve Ensest Ulusal Ağı’nda politika koordinatörü olan Zoey Scheinblum-Brewer cinsel saldırı mağdurlarının karşılaştığı en büyük zorluklardan birinin, aynı anda üniversite ve ceza adalet sistemi arasında yol almak olduğunu söylüyor. Çünkü bu iki sistem “farklı amaçlara hizmet ediyor, farklı kurallar ve takvimle işliyor ve farklı sonuçlara yol açıyor” diyor. “Bu paralel süreçler aracılığıyla sunulan seçenekler hakkında net olmayan yönlendirmeler, o kadar çok kafa karışıklığı ve belirsizlik yaratabiliyor ki, bazı öğrenciler sonuçta ihbarda bulunmamaya karar veriyor.”Mary, cinsel saldırıyı ihbar etme kararı aldığında üniversitesindeki bu sürecin kendisi için net olmadığını söylüyor.Üniversite yetkilileri için, “Benim açımdan neyle karşılaşacağımı bilmek güzel olurdu. Sanki onlar da benimle birlikte süreci öğreniyorlardı” diyor. Cornell gibi bazı üniversitelerin polisle bilgi paylaşım anlaşmaları bulunmasına rağmen Mary’ye ayrı olarak polise gidip, şikayette bulunması gerektiği söylendi ve bu da onun için fiziksel olarak yorucu bir süreçti.Mary’nin avukatı, olay gecesine ait güvenlik kamerası görüntülerinde tecavüzle suçlanan kişinin onu “baygın” halde taşıdığının görüldüğünü ve Mary’nin morluklarının ve ısırık izlerinin fotoğraflarının olduğunu söylüyor. Ancak polis, Mary’ye tutuklama için yeterli delil bulunmadığını ve bölge savcısının konuyu üniversite yönetimine bırakmak istediğini söyledi.Mary “Üniversitenin soruşturmamı ‘ele aldığını’ bildikleri için, sorumluluktan sıyrılabileceklerini düşündüklerini hissettim ” diyor.Emniyet, BBC’ye bu vakaya ilişkin ayrıntılara sahip olmadığını söyledi. Savcılık ise yorum talebine yanıt vermedi.Gizlilik ve korumaÜniversite soruşturmalarının kapalı kapılar ardında yapıldığını söyleyen avukat Helene Weiss, kampüslerde cinsel saldırıya uğrayan birçok mağduru temsil etti. Weiss, bu gizliliğin nedenlerinden birinin kurumların itibarını korumak olduğuna inanıyor.”Sürecin gizliliği, diğer öğrencilerin bundan haberdar olmasını engelliyor. Tanıkların ortaya çıkmasını da engelliyor” diyor.Pensilvanya’da üniversite kampüslerinde cinsel tacizle suçlananları savunan avukat Michael Diamondstein, gizliliğin hem mağduru hem de sanığı korumaya yardımcı olduğunu söylüyor.”Bence bunu mahkeme salonundaki durumla karşılaştırdığınızda, öğrenciler için çok daha kolay ve çok daha güvenli. İsimleri ortaya çıkmıyor. Medya onlara ulaşmıyor” diyor.Cornell öğrencileri, üniversitenin kadının iddialarını ele alış biçimini eleştiriyor. Öğrenci gazetesi Cornell Daily Sun, suçlananların isimlerini “Cornell değil biz açıklıyorız” manşetiyle yayınladı.Üniversite ise, federal gizlilik yasasının “Cornell’in bireysel öğrencilerle ilgili belirli bilgileri ifşa etmesini yasakladığını” ve bu nedenle “diğer disiplin cezalarına ilişkin kamuoyuna açıklama yapamayacağını” belirtti.’Tek çarem’Birçok hak savunucusu, üniversitelerin cinsel saldırı şikayetlerini ceza adalet sisteminden ayrı soruşturmasının faydalı olduğunu söylüyor. Cinsel saldırı davalarının kovuşturulması son derece zor. Yakın geçmişte yapılan sistematik bir inceleme, cinsel saldırı davalarının % 10’undan azının mahkumiyetle sonuçlandığını ortaya koydu. Bir ceza davasında, savcının jüriyi sanığın suçlu olduğuna “makul şüphenin ötesinde” ikna etmesi gerekiyor. Ancak kampüs disiplin kurulunda ispat yükü daha az.Scheinblum-Brewer’ın söylediğine göre, yasa kapsamında üniversitenin, yerel kolluk kuvvetlerinin sağlayamadığı çözümleri sunması da gerekiyor. Öneğin, soruşturma devam ederken öğrencinin iddia edilen tacizciyle aynı sınıfta olmamasını sağlamak ve ödevlere ek süre tanımak gibi.Bu, mağdurların ve savunucularının üniversite ve ceza adalet sistemi olmak üzere iki ayrı yolun olmasının faydaları olduğunu söylemelerinin farklı nedenlerinden biri.Mary için, polis tarafından davası düşürüldükten sonra, tecavüzle suçlanan kişinin cezalandırılmasının tek yolu, bir başka yasa maddesi yoluyla tecavüz iddiasını sürdürmek oldu: Bu da üniversiteden atılması anlamına geliyordu.”Adaleti sağlamanın tek yolu buydu” diyor.Orijinali İngilizce olan bu makalenin çevirisinde yapay zekadan yararlandık. Yayınlanmadan önce çeviriyi bir BBC gazetecisi kontrol etti. .