SOL Genç, HABAŞ Ankara Bölge Müdürlüğü önünde 18 işçinin ölümüne tepki gösterdi

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

(ANKARA) – SOL Genç, HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda 18 işçinin yaşamını yitirdiği patlamanın ardından HABAŞ Ankara Bölge Müdürlüğü önünde basın açıklaması yaptı. Açıklamada, “Dün Aliağa’da hayatını kaybeden emekçileri hiçbir söz, vaat ya da ceza geri getirmeyecek. Fakat, şu kesin ki, ne dün Aliağa’da katledilen, ne de 25 yıldır sömürenlerin düzeni yüzünden katledilen hiçbir işçi, hiçbir kadın, hiçbir çocuk; hiçbir vatandaş biz mücadele etmedikçe, mücadeleyle emekçilerin iktidarını kurmadıkça da huzura ermeyecek. Kaybedecek hiçbir şeyimiz kalmadı. Yarına uyanabileceğimizin hiçbir garantisi kalmadı. Ölümün kuşatmasını kırmak için, söz, yetki, karar; iktidar halka” denildi.

SOL Genç adına yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi:

“Dün Habaş’ın İzmir Aliağa’daki karbondioksit dolum tesisinde gerçekleşen patlamada ihmalsizlik ve rant hırsı sebebiyle 18 işçi katledildi. Bugün artık tazminatsız işten çıkarmalara, ay sonunu getirtmeyen asgari ücretlere, işsizliğe ve yoksulluğa şükreder olduk. Bu söz yanlış anlaşılmasın; hiçbiri normalleşmedi, sadece biz Bilecik Demirdöküm’de patlayan kazanda yanmaya, Soma’da, İliç’te maden göçüklerinde kaybolmaya, yıkılan inşaat iskelelerinden düşerek ölmeye kıyasla yoksulluğa, sefalete şükreder olduk. İşte bugün ülkemizin gerçekliği budur.

Bir yandan iktidar önüne ‘sözde yüzyıllık’ hedefler koyarken, bir yandan neredeyse her hafta iş cinayetlerinin, kitlesel ölümlerin önüne geçemiyor. Orta Doğu coğrafyasında savaş naraları atılırken, daha kurumsallaşma krizine karşı verilen savaş kazanılamamış durumda. En basit anlatımla sermayeye ‘höyt’ diyememe krizi, halkın iliğini sömürenlere yönelik her türlü denetimi, yaptırımı ve kontrolü imkansız hale getiriyor. Bugün emek-sermaye arasındaki çelişki bir yana, hayat ile ölüm arasındaki çelişki de gittikçe derinleşiyor.

Yüzyıllardır tüm dünyada böyleydi: sömüren ile sömürülen arasındaki mücadele hayat ile ölüm arasındaki mücadeledir. Bu mücadele de konforlu alanlarda, oy vermeyi bekleyerek veya ‘güzel günlerin’ gelmesini dileyerek kazanılmadı, kazanılamaz. Yaşam mücadelesi ancak örgütlenerek, tüm iktidarın emekçilere geçmesiyle kazanılır.

Dün Aliağa’da hayatını kaybeden emekçileri hiçbir söz, vaat ya da ceza geri getirmeyecek. Fakat, şu kesin ki, ne dün Aliağa’da katledilen, ne de 25 yıldır sömürenlerin düzeni yüzünden katledilen hiçbir işçi, hiçbir kadın, hiçbir çocuk; hiçbir vatandaş biz mücadele etmedikçe, mücadeleyle emekçilerin iktidarını kurmadıkça da huzura ermeyecek. Kaybedecek hiçbir şeyimiz kalmadı. Yarına uyanabileceğimizin hiçbir garantisi kalmadı. Ölümün kuşatmasını kırmak için, söz, yetki, karar; iktidar halka.”